Rozdział 15

Minął tydzień....

Emila cały czas chodziła na grób swojego przyjaciela,kiedy chodziła na cmentarz czuła,że on jest z nią tak jakby żył.Miał tą ludzką duszę.Jakby podpowiadał co ma się zdarzyć.......


To już minął tydzień od wybuchu,para cały czas się zastanawiała co to mogło oznaczać.Nic im nie wpadało do głowy.Dzisiaj zaczyna się sezon Bundesligi.Marco już przygotowany do pierwszego meczu.Nowy sezon zaczynają od meczu z Augsburgiem.
Chłopak wstał przed dziesiątą,aby się odświeżyć i zrobić dla swojej dziewczyny śniadanko.Mecz mają dopiero o piętnastej trzydzieści na swoim stadionie czyli Signal Iduna Park.Wstał lekko aby nie budzić swojej dziewczyny z łóżka i podeptał do łazienki.
Dziewczynę obudził dźwięk wody,otworzyła oczy i wzięła do ręki swój telefon,który leżał na szafeczce.Odblokowała go i mogła sprawdzić wiadomość którą dostała w nocy.Otworzyła wiadomość i uważnie przeczytała.

"UWAŻAJ DZISIAJ NA SWOJEGO CHŁOPTASIA.MIŁEGO RANKA :*"

Przestraszyła się!Kiedy usłyszała,że z łazienki już wychodzi Marco momentalnie odłożyła telefon na swoje miejsce.Chłopak był zdziwiony,że jego ukochana już wstała.Był taki uśmiechnięty,musnął lekko jej wargi.On leżał na niej.Jej ręka powędrowała na kark Marco,a on objął swe ręce jej czerwone policzki.
-Marco?-Powiedziała między pocałunkami
-Mhm?-Przestał całować jej ciepłe wargi i spojrzał jej prosto w oczy
-Nie idź dzisiaj na ten mecz-Powiedziała niepewnie i spuściła wzrok
-Emila-Starał się żeby patrzyła w jego oczy-Dlaczego?-Spytał
-Boję się o Ciebie.Rozumiesz?-Wykrzyczała i momentalnie jedna łza jej spłynęła po policzku.Marco nie znosi jak ktoś płaczę,wtedy robi mu się bardzo smutno,nie umie zrozumieć dziewczynę z jakiego by powodu nie mógł by iść na ten mecz.
-Emila nie płacz,nie lubię jak płaczesz.Wtedy mnie tak mocno ranisz!-Ocierał jej łzy z policzków-Nie masz się co o mnie bać-Uspokajał dziewczynę
-Marco ale ty niczego nie rozumiesz-Jękła płaczem,aby wzbudzić na swoim chłopaku żal,żeby został w domu
-Emila skończ tą szopkę proszę Cię-Krzyknął i podszedł do garderoby,bo był w samym ręczniku
-Dobrze jak chcesz-Podeszła do niego-Ale jak coś Ci się stanie nie daruję sobie tego.Rozumiesz?-Popatrzyła mu się prosto w oczy
-Czego byś sobie nie mogła darować?Emila jak strzele gola zabijesz mnie czy co?-Zapytał i się zaśmiał
-Marco-Podniosła swój głos-Nie chodzi o to,że nie masz strzelać goli czy asystować tylko proszę Cię jeden mecz-Swoje zdanie zakończyła i musnęła lekko jego wargi.
-Nie nie ma mowy-Odsunął się od niej-Emila to jest początek sezonu,mój pierwszy mecz.
Dziewczyna nie widziała co ma zrobić,bała się o niego,że coś się stanie,kiedy ten wyszedł już z sypialni zabrzmiał dźwięk telefonu to oznaczało,że doszedł SmS,otworzyła skrzynkę i przeczytała co raz bardziej się bała.

"Co przekonujesz go,aby nie szedł na ten cholerny mecz.Nie da rady złotko i tak mu się oberwie.A wiesz za co?Za to,że nie byłaś z Kamilem....On Cię nie mógł mieć to też laluś nie będzie Cię miał.Pozdrawiam ;**"

Jej ręce pomalutku się trzęsły nie umiała się uspokoić.Jej serce biło co raz szybciej.Wstała z łóżka i podeszła do okna balkonowego.Oglądała czy ktoś nie krąży wokół ich posesji.Nikogo nie widziała.Tylko skąd ten ktoś wiedział,że ona próbuje zatrzymać Marco?
Dziewczyna w piżamie zeszła na dół do kuchni.Na stole już była przygotowane śniadanie.Na zegarku już 11.30.
Skończyli jeść śniadanie,Marco chciał porozmawiać z Emilą o co jej chodziło.
-Emila o co Ci chodziło rano?
-Dobra Marco już nic-Poddała się
-Nie,coś było widzę to-Zauważył,że dziewczyna jest przygnębiona
-Marco dobra,leć się już przygotuj na ten mecz-Dziewczyna wstała i posprzątała po śniadaniu,a chłopak poszedł do pokoju zapakować wszystko co mu potrzebne.Kiedy był już w pokoju,rzucił torbę na łóżko i włożył swoje korki,które miał w domu,wodę i tam jeszcze parę swoich rzeczy,które będą mu potrzebne.W momencie w którym zapinał torbę zauważył,że komórka jego dziewczyny wibruję.Odstawił torbę i wziął do ręki telefon.Widział u góry małą kopertę to na pewno SmS.Nie chciał tego robić ale to było silniejsze od niego.Otworzył kodem telefon i przeczytał wiadomość.Wtedy dotarło dlaczego Emila nie chce,aby szedł na ten mecz.

                          "Możesz się już pożegnać z Marco ;***"  

Przeczytał też poprzednie wiadomości.Wziął telefon i zabrał ze sobą torbę.Wyszedł zdenerwowany z sypialni.Szybko schodami zeszedł  na dół.Ona siedziała i oglądała TV.Zdenerwowany zasłonił jej ekran.
-Marco co ty robisz?Teraz był najlepszy moment miał ją pocałować-Wstała i krzyczała na blondyna
-Co ja robię?!?-Krzyknął-To dlatego nie chcesz,żebym szedł na ten mecz,bo może mi się coś stać.Tak?-Pokazał jej telefon w,którym były wiadomości
-Jak mogłeś dotykać mój telefon?-Powiedziała spokojnie-Tak Marco nie chce,aby coś Ci się stało.Kocham Cię-Powiedziała i pocałowała go
-Nie masz się o co kochanie.Też Cię kocham-Znów ją pocałował i przytulił mocno.

!Mecz! 

 

Piłkarze gotowi aby zacząć mecz.Wszyscy ubrani w swoje stroję.Weszli na murawę.Grupy się przywitały.Potem wybieranie połów.I zaczynamy mecz.Emila siedzi jako sektorze Wag's wraz z innymi partnerkami piłkarzy i przyjaciółmi.Kiedy to już sędzia zagwizdał gwizdkiem.Na stadionie zabrzmiał huk!Tak jakby ktoś wystrzelił kulą z pistoletu.Wszyscy wstali z miejsc i patrzyli co się dzieje.Ktoś leży na murawie pełno krwi na trawie........

******************************************
******************

Siemka ;D
Dla was rozdział!!!
To już 15 ;O
Bardzo dziękuję za wsparcie i za komentarze za wyświetlenia.Po prostu jesteście kochani ;*** <3
Czytasz? Daj komentarz Miło będzie <3
Dobranoc ;* 

 

Rozdział 14

                           "Jeżeli chcesz osiągnąć coś ważnego w swoim życiu,
                                             musisz przetrwać trudne chwilę"
                                                                                          Jurgen Kloop ♥


*Marco*
Do domu nas odwiózł Lewy.Emila już zasnęła w aucie i musiałem wziąć ją na ręce.Choć mam zakazania,że nie mogę nic nosić i robić.Ale kocham ją i zrobię dla niej wszystko.Otworzyłem nasz dom i wszedłem z nią do domu.Spała tak niewinnie.Uśmiechała się bardzo lekko.Kiedy wszedłem do sypialni lekko ją położyłem na łóżku.Zdjąłem z niej buty i strój strażacki.
Kiedy już ją rozebrałem przykryłem ją cienką i cieplutką kołdrą.Położyłem się koło niej,oparłem się na ramieniu o poduszkę i tak się wypatrywałem. Jej powieki stały się bardzo lekkie.Wyglądała,jak osoba,która się lęka,a pragnie okazać się odważną.Powieki zapadły na jej gorące źrenice.Nie umiałem się powstrzymać,zbliżyłem moją twarz do jej twarzy.Pragnąłem ją tu i teraz.Właśnie w tej godzinie.Lekko musnąłem jej wargi a ona otworzyła swe oczy.Nie widziała co robię,ale potem załapała i oddawała pocałunki.Ręce objąłem jej ciepłe i czerwone policzki.Całowałem jej szyję bardzo namiętnie.Zacząłem ją rozbierać.Kiedy miałem odpiąć jej stanik ona wstała z łóżka i się zamknęła w łazience.Czy ja coś zrobiłem nie tak?!?
To nie moja wina,że miałem na nią pragnienie.Kocham ją i zawsze będzie mnie pociągać.
Jest bardzo atrakcyjną kobietą,ma chude nogi,szczupłą sylwetkę.Bardzo ładne usta i oczy.
Wstałem za nią z łóżka i pukałem do drzwi gdzie Emila się zamknęła.

*Emila*
Byłam cała zapłakana.Dlaczego?!
Nie jestem pewna co do związku mojego i Marco.Nie chciałam tego robić dlatego iż,że mój przyjaciel patrzy na mnie cały czas.No i co mam przed nim uprawiać seks!?!Nie chce aby miał większy ból.To przeze mnie Kamil umarł.Jakby nie to,że nie usłyszałam go to bym go na pewno uratowała,albo zginelśmy by razem.Było by nam dobrze.Brakuje mi tych rozmów z nim.Zawsze mnie wspierał w trudnych chwilach a teraz?!?
Wzięłam z półki Marco żyletkę.Siedziałam skulona do ściany w ręce trzymając żyletkę.Łzy leciały mi po policzkach.Marco cały czas pukał dobijał się do drzwi.Nie mogłam.Zrobię to!
Dla niego chce teraz żyć z nim.Być tam!On samotny nie wie gdzie ma iść.Nie ma tam nikogo.
Na pewno czeka na mnie......

*Marco*
Pukałem cały czas do tych drzwi.Wkurwiłem się tak mocno że zrobiłem 'z buta wjeżdżam' i rozdupcyłem drzwi.Skulona siedziała na kafelkach w ręce trzymała moją żyletkę.Od razu przykucnąłem i zabrałem od niej żyletkę.
-Marco co ty robisz?!?!?!-Darła się na mnie
-Emila nie możesz!!!-Złapałem ją za policzki-Zrozum to,jesteś dla mnie wszystkim nie mogę Cię teraz stracić.Rozumiesz?
-Daj mi spokój!!-O depnęła mnie i wstała.Ja złapałem mocno jej nadgarstek,aby mi nie uciekła.Wziąłem ją na ręce i położyłem na łóżku.Cały czas mnie biła albo szarpała się.
-Marco zostaw mnie!-Rozkazała
-Nigdy cię nie zostawię-Położyłem ją na łóżku-Pamiętasz jak Ci powiedziałem,że Cię nigdy nie zostawię.Proszę o to życzenie się spełnia
-Wiesz co-Uspokoiła się-Psujesz mi taką ładną śmierć.Dlaczego?!?-Wypowiedziała to ze spokojem i spojrzała na mnie.Przybliżyłem się do niej i patrzyłem w jej piękne tęczówki.
-Emila nie możesz mi tego zrobić,nie teraz!Jesteś dla mnie bardzo ważną osobą i co teraz tak chcesz ode mnie od wszystkich odejść?-Zapytałem
-Lepiej dla Ciebie.Na pewno Kamil już na mnie czeka-Powiedziała a w jej oczach pojawiały się łzy,bo jej oczy się zaszkliły.
-Emila do cholery jasnej!-Wybuchłem-Ty już nie pamiętasz co on Ci chciał zrobić?!
Ta nic nie odpowiedziała tylko się we mnie wtuliła.
Położyłem się koło niej.Ona miała głowę na moim torsie,a ja odgarniałem jej włosy.Kiedy tak leżeliśmy odpłynęliśmy do naszej Krainy..... 

  ~Następny dzień~

*Emila*
Obudziłam się pierwsza.Piekły mnie trochę oczy,ale nawet wiem po czym...
Nie wierze w to,że chciałam się wczoraj zabić,jaka ja byłam głupia.Nie mogła bym zostawić teraz Marco.Nie wybaczyłam bym sobie tego do końca mojego życia.Całą noc myślałam o tym co  Marco mówił.Zrozumiałam to i miał rację.Kocham go.To on jest tym jedynym do końca życia.Jest jak płat róży.Taki delikatny,czuły,namiętny....Umie wbić do mojego głupiego łba co robię źle,a co dobrze.Jeździłam palcem na jego nagiej klatce piersiowej.Po chwili zauważyłam,że otwiera swoje piękne oczy.
-Hej Księżniczko-Pocałował mnie w czoło
-No witam,witam-Uśmiechnęłam się
-Coś dzisiaj mojej księżniczce jest wesoło-Zauważył to po moim szczerym uśmiechu
-Ej!-Tknęłam palcem w jego biodro-Księżniczka nie może się rano uśmiechnąć do swojego księcia?-Zapytałam i musnęłam jego wargi
-Takie powitania mogę mieć zawsze-Wyznał między pocałunkami
Kiedy już skończyliśmy nasze czułości.Weszłam do łazienki,rozebrałam się i weszłam do kabiny.

*Marco*
Emila się poszła wykąpać,a ja ponagliłem na dół do kuchni,aby przygotować dla nas obojga śniadanko.Nie ma to jak robić śniadanko w bokserkach ;D Wyciągnąłem z lodówki jajka i je porządnie umyłem.Potem zrobiłem masę na jajecznice i wlałem na ciepłą patelnie do,której dałem masło.Pokroiłem zieloną cebulkę i pomieszałem razem z jajkami.Zapach było czuć w całym domu.Mama mnie nauczyła jak się robi jajecznice i wiele innych potraw.Chociaż zawsze chodzę do restauracji lubię coś sobie ugotować.Kiedy już jajecznica była gotowa. Wyciągnąłem z półki dwa małe talerze,także widelec z szufladki.
Kiedy już nałożyłem porcję na talerze w kuchni pojawiła się moja piękność.Była ubrana w moją bluzę i krótkie spodenki z treningów z Borussii.Włosy miała rozpuszczone.Muszę przyznać,że mam bardzo ładną dziewczynę ;D
Ale jakoś straciła humor,nie miała na twarzy uśmiechu.-Śniadanko!-Krzyknąłem i się uśmiechnąłem.Emila nawet się nie uśmiechnęła.
Usiadła na przeciwko mnie i zajadała się moimi potrawami
-Księżniczko co jest?-Złapałem ją za rękę i popatrzyłem prosto w jej oczy

*Emila*
Wyszłam z kabiny.Owinęłam się ręcznikiem i wyszłam z łazienki.Wiedziałam,że Marco poszedł śniadanko zrobić.Marco zostawił drzwi od sypialni otwarte i teraz w całej sypialni pachnie jajecznicą.Otworzyłam więc okno i zamknęłam drzwi i wyciągnęłam z jego szafy bardzo luźną bluzę i spodenki z treningu.Jak się przebrałam dzwonił do mnie telefon.To byli rodzice Kamila.Chcieli mi przekazać,że z pogrzebem wszystko już ustalone i jest już jutro.
Nie umiałam w to uwierzyć,dlaczego Bóg Go już zabrał.Nie mógł mu dać jeszcze pożyć.Przecież on miał dopiero 20 lat!Kiedy już skończyłam moje przemyślenia zeszłam do mojego księcia <3.
W całym domu było czuć zapach jajecznicy.Weszłam do kuchni.Nie miałam humoru więc usiadłam na przeciwko Marco i zajadałam się pysznym śniadaniem przygotowanego przez mojego księcia.Niestety nie udało mi się zakryć,że coś jest nie tak cały czas patrzył się na mnie i obserwował.
-Księżniczko co jest?-Zapytał,złapał mnie za rękę i popatrzył prosto mi w oczy
Właśnie tego się nie udało zachować przed Marco.Jego oczy mówią same za siebie,że nie uda mi się nic mu skłamać albo zachować do siebie.Musiałam mu powiedzieć i tak musi iść ze mną.
-Jutro jest pogrzeb-Powiedziałam i spuściłam głowę.
-Choć tu do mnie-Wstałam i usiadłam mu na kolanach.Brodę miał na moim prawym ramieniu.
-Skarbie będzie dobrze zobaczysz-Pocieszał mnie
-Dobrze-Obróciłam się do niego i pocałowałam namiętnie
Cały dzień spędziliśmy na oglądaniu telewizji dlatego,że nic nie chciałam robić ani wyjść.
Za tydzień rozpoczyna się kolejka i znów ta męczarnia do Marco buahahahahahaha.

                                                        ~`Dzień Pogrzebu ~`
*Narrator*
Nadszedł dzień aby pożegnać przyjaciela Emilii.To był te dzień  31 sierpnia własnie za 6 dni zaczyna się nowy sezon Bundesligi.Dziewczyna była ubrana na czarno jej chłopak również.
Kupili kwiatki i mały znicz.Najpierw byli na mszy a potem pojechali na cmentarz.Dziewczyna przeczuwała,że coś się dzisiaj stanie.Nie widziała co ale była w pełnym strachu.Złapała swojego chłopaka mocno za rękę.W drodze na cmentarz bardzo się zachmurzyło wyglądało to tak jakby miało zaraz padać.Kiedy dojechali na cmentarz wysiedli z auta i skierowali się na cmentarz.Chłopak miał w ręce kwiaty a dziewczyna znicz.
Kiedy już wszyscy przybyli,na cmentarzu pojawili się rodzice Kamila,a na końcu ksiądz.
Kiedy już ksiądz skończył swój monolog.Poświęcił kilka kropelkami wody trumnę i posypał piaskiem.Wtedy nadszedł ten najgorszy czas trumna spadała coraz niżej.Wtedy w tym samym czasie ktoś wystrzelił kulą z pistoletu.Było słychać okropny huk.Dziewczyna się wtuliła w tors swojego chłopaka.Kiedy już wszystko uszło normie dziewczyna wraz z chłopakiem podeszli do zapłakanych rodziców.Emila mocno przytuliła mamę Kamila,a potem ojca złożyła im kondolencję a potem pojechali do domu.Dziewczyna cały czas myślała o tym wybuchu......
***************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
Wreście wena wróciła xd
Macie tu taki przepraszający rozdział za te rozdziały,że były krótkie ale zrozumcie nie miałam weny i nie widziałam co mam zrobić... ;(
No to teraz nie wiem kiedy następny ;/
Nie może być w sobotę bo to będzie beznadziejnie
piszcie w komentarzu kiedy chcecie rozdział a w następnym rozdzale wam powiem kiedy będą rozdział ok?
To pozdrawiam i czekam na waszą opinię ;*
Komentujcie!!
Bo wtedy mnie motywujecie!

Rozdział 13

      W życiu bowiem istnieją rzeczy, o które warto                              walczyć do samego końca.


*Narrator*

Dziewczyna zapłakana widziała swojego byłego chłopaka jak leży na noszach.Był cały posiniaczony,miał bardzo dużo krwi na twarzy.Pogotowie szybko pojechało do szpitala,aby pomóc jak najszybciej chłopakowi.Dziewczyna stała tak na chodniku.Cały czas leciały jej słone łzy.Jej oczy stały się całe czerwone.Wypadek stał się niedaleko domu Emilii.Chłopak chciał porozmawiać z dziewczyną.Nie zdradził by jej nigdy.Emila wyciągnęła szybko z kieszonki telefon.Wybrała numer przyjaciela Marco,Roberta Lewandowskiego.Dziewczyna opowiedziała sytuację która nagle się zdarzyła,ten uważnie wysłuchał dziewczynę.
Robert powiedział dziewczynie,że zaraz przyjedzie po dziewczynę i pojadą razem do szpitala.Ta posłusznie poczekała na chłopaka.Robert przyjechał na miejsce wypadku po 10 minutach.Dziewczyna wsiadła do auta i bez słowa odjechali.Nie chciała teraz z nikim gadać.Miała na sumieniu wypadek Marco ;(
Kiedy już dojechali do szpitala gdzie znajdował się chłopak.Weszli do środka i przeszli do recepcji.Pani recepcjonistka podała dziewczynie numer sali w,którym znajdował się chłopak.
Dziewczyna nie chciała teraz widzieć chłopaka.Winiła się za to co się stało.
Wyszedł lekarz z sali chłopaka,dziewczyna szybko wstała z krzesełka na którym przed chwilą siedziała.
-Dzień Dobry.Czy jest Pani z kimś z rodziny?-Zapytał pisząc coś na kartce
-Dzień Dobry.Jestem jego dziewczyną-Powiedziała dziewczyna
-Dobrze to proszę do gabinetu-Wskazał na drzwi na samym końcu korytarza
Dziewczyna szła za lekarzem.Czuła bicie swojego serca.Nigdy się tak nie czuła.Zależało jej na Marco...Jego dotyk sprawiał gęsią skórkę.Jego smak ust sprawiał u niej podniecenie.
Doszli do gabinetu,lekarz otworzył dziewczynie drzwi i pozwolił jej wejść pierwszej.Dziewczyna usiadła na małym krzesełku i czekała aż coś lekarz powie.
-Więc Pan Reus nie miał takiego silnego wypadku.Kilka siniaków i będzie dobrze.-Uspokoił dziewczynę
-Można się z nim widzieć?-Zapytała i lekko się uśmiechnęła
-Tak-Pozwolił lekarz
-To ja bardzo dziękuję-Wybiegła z gabinetu i biegiem przez korytarz pobiegła do sali gdzie leży jej były chłopak.
Zapukała do drzwi,a po słowie 'Proszę' weszła do sali.
-Marco...
-Emilia-Chłopakowi na widok dziewczyny pojawił się uśmiech
-Boże to wszystko moja wina!-Obwiniała się
-Nie!To nie twoja wina to wszystko przeze mnie ja Ci wszystko powiem co się stało z Kamilą
-Słucham
-No bo jak już ty spałaś to zeszedłem na dół do Kamili a ta się rzuciła na mnie i ona mnie pocałowała ale ja jej nic nie oddałem i potem poszedłem spać do Ciebie.
-Co za idiotka!-Wybuchła-Jest ona jeszcze u Ciebie?-Zapytała
-Nie,wyrzuciłem ją-Powiedział a dziewczyna się do niego przytuliła
-Przysięgnij,że mnie NIGDY nie zdradzisz-Szepnęła
-NIGDY!-Powiedział czule i musnął jej wargi
-Jadę do domu już ;/-Powiedziała smutna dziewczyna
-Też chce-Poprosił chłopak
-No to chodź-Uśmiechnęła się dziewczyna.Chłopak wstał i poszedł do gabinetu doktora.Zapytał się czy może opuścić szpital.Mówił mu,że dobrze się czuję i chce wyjść z szpitala.Ten oczywiście się zgodził i dał pacjentowi wypis.
***************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
Nie no sorry ;/
Napisałam taki krótki ale myślę,że mi to wybaczycie
Postaram się na następną sobotę coś bardzo długiego napisać bo zacznie się dziać coś bardzo ważnego co było związane z Kamilem.
I będzie pogrzeb ale to w następną sobotę ;/
Jeszcze raz przepraszam i myślę,że skomentujecie rozdział ;(
Pozdrawiam Monika ;*

Rozdział 12

"Pierwsze co kobieta usłyszy od mężczyzny po zdradzie "To nie tak jak myślisz"


Promienie słońca wbijały się z okna do pokoju.Chłopak bawił się włosami dziewczyny i myślał.Martwił się co będzie dalej.Kamila....Nie chciał mieć żadnych problemów .Kochał swoją dziewczynę i chce nią mieć na zawsze.
Chciał poczuć smak jej ust,chciał poczuć jej dotyk.Głowę miała położoną na  klatce piersiowej chłopaka.Kiedy dziewczyna otworzyła swe powieki spojrzała na swojego chłopaka i od razu się uśmiechnęła.Musnęła delikatnie jego usta.Chłopak oddał pocałunek,ale potem się oderwał od dziewczyny.Coś było nie tak?Czy przypomniało mu się zdarzenie z Kamilą?!?
-Idę sprawdzić co tam u Kamili-Powiedziała dziewczyna i wstała z łóżka założyła na siebie cieplutki szlafrok,buciki i poszła do pokoju gdzie spała Kamila.Zapukała dwa razy kiedy usłyszała dziewczynę,że mówi zaspana 'Proszę' weszła do pokoju i zobaczyła coś nie tak w dziewczynie.
-Kamila co się stało?-Zapytała i usiadła na łóżku
-On..On-Nie umiała tego z siebie wydusić 
-No co on?!?-Krzyknęła
-On mnie zgwałcił..!!!-Krzyknęła i wybiegła z pokoju do łazienki
Dziewczyna miała najgorszy scenariusz w głowię.Wstała z łóżka i poszła na dół do swojego chłopaka,który w bokserkach robi śniadanie.Dziewczynie się to nie spodobało,że jej chłopak chodzi po domu w bokserkach jak w domu jest jej koleżanka.Weszła do kuchni i skrzyżowała ręce patrzyła tak na swojego chłopaka.W pewnym momencie Kamila przyszła do kuchni podeszła do Emilii i poprosiła aby z nią pogadała w cztery oczy.Ona wstała z krzesła i poszły do pokoju obok.
-Kamila kto cię zgwałcił?-Zapytała a dziewczyna miała łzy w oczy
-No Marco-Powiedziała cichutko
-Że co?!?!?-Krzyknęła
-Jak już zasnęłaś no to przyszedł na dół i zaczął mnie całować-Płakała ale wyglądało to tak sztucznie.
Dziewczyna szybko wbiegła do kuchni.
-Jak mogłeś mi to zrobić?!?
-Ale co?!-Zapytał bo nie widział co się dzieje
-Zdradziłeś mnie!!-Popłakała się i ze łzami w oczach wyszła z kuchni.Szybko schodami poszła do sypialni i wy ciągła z niej swoją walizkę.Wrzucał do walizki swoje najpotrzebniejsze rzeczy te które miała u Marco.Kiedy już się spakowała,zeszła na dół i bez pożegnania wyszła w piżamie z domu.
Szła sobie pustą drogą chciała aby te życie się już dla niej skończyła.Myślała,że ją kocha a tu taki dupek na dodatku zgwałcił jej koleżankę.Ale niech teraz sobie żyją długo i szczęśliwie.....Teraz już nie będzie tak samo!Wszystko się zapadło.Kocha Marco i będzie go kochać całe życie.To z nim przeżyła ten pierwszy raz.Kiedy już doszła do domu.Zapukała do drzwi.Drzwi otworzyła jej siostra.Na pewno rodzice byli w pracy.Eliza zauważyła że coś jest nie tak.Przytuliła od razu siostrę.Wzięła jej walizkę i weszły do domu.Emilia poszła się przebrać i wykąpać.Wzięła ze swojej komody jakieś ciuchy i zamknęła się w łazience.Rozebrała się i weszła do kabiny.Puściła wodę.Woda lała się po jej delikatnej skórze.Kiedy już skończyła,zakręciła wodę i wzięła mięciutki ręcznik.Okryła się nim.Ususzyła i ubrała się.Wyszła z łazienki.Usiadła samotna na łóżku i wszystkie wtedy wspomnienia wróciły.....
Krople łez spadały po jej policzkach.Jak on jej to mógł zrobić.
-Puk,puk-Powiedziała Eliza i weszła do pokoju Emilii ta zdołała otrzeć łzy
-Co się stało mycha?-Zapytała i schowała twarz dziewczyny w swych ramionach.
-Marco mnie zdradził...
-Co za dupek!-Odpowiedziała i pocałowała Emile w czółko
-Eliza sorry ale idę się przejść-Skłamała
-No okej ale wróć przed obiadem-Pocałowała ją w policzek i wyszła z domu
Wyszła z domu i skierowała się w stronę straży pożarnej.Weszła do remizy i weszła do szatni gdzie są kombinezony itp.
Podeszła do swojej szafki otworzyła ją kodem.Usłyszała jakieś ciche dźwięki.Bała się.Drżała cała była w strachu.Kiedy już zauważyła że jej kolega wchodzi do szatni uspokoiła się.
-Hej,a co ty tutaj robisz?-Zapytała swojego kolegę
-Akcja znów jest.Jakiś wypadek -Powiedział i włączył alarm 



*Marco*
Wkurzyłem się.Że ja ją zgwałcić?!?Przecież to ona się do mnie kleiła.Kiedy usłyszałem dźwięk zamykających się drzwi od razu pobiegłem do sypialni nie zawracając na tą dziewczynę.Otworzyłem drzwi do sypialni i zobaczyłem,że sypialnia jest pusta.Podszedłem do szafy i ją otworzyłem.Żadnych ubrań Emilii nie było.To tylko oznaczało,że odeszła ode mnie.Byłem wkurzony.Straciłem kobietę,którą na prawdę kochałem....Wkurzony zeszedłem na dół do pomieszczenia gdzie znajdowała się dziewczyna.
-Słuchaj!-Powiedziałem stanowczo-Przez Ciebie dziewczyna ode mnie odeszła.Wynoś się stąd!!!-Pokazałem palcem na drzwi.Ta posłusznie wykonała o co prosiłem.Wziąłem kluczyki do auta,aby pojechać do Emilii.
Kiedy już znajdowałem się przed kierownicą włożyłem kluczyki do stacyjki i z piskiem opon odjechałem.Chciałem dojechać bezpiecznie do Emilii,ale nie udało mi się to.....

*Emila*
Jechaliśmy wozem na ten ratunek.Kiedy już byliśmy na miejscu.Wydawało mi się,że ja te auto skąd kojarzę.Wtedy wszystko do mnie dotarło....
Marco miał wypadek i to przeze mnie!Nie daruje sobie tego jak mu się coś stanie.Wybiegłam z auta szybko i pobiegłam do karetki gdzie był mój były chłopak?!?
W ogóle nie wiem co teraz robić!Kocham go!On jest jak narkotyk...Jego dotyk,jego zapach,jego smak ust...
***************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
Guten Aben!
Borussia wygrywa 6-1 z Stuttgartem xD
Lewy ty nasz mistrzu hat-trick!
Uwaga!Chyba mi się kończy wena
Napisałam taki króciutki...;/
Zastanawiam się nad usunięciem bloga :/
Następny w sobotę jak chociaż coś napisze :(
Pozdrawiam ;**

Rozdział 11

"SPRAW,ABY KAŻDY DZIEŃ MIAŁ SZANSĘ STAĆ SIĘ NAJPIĘKNIEJSZYM  DNIEM,TWOJEGO ŻYCIA"

Dochodziła już druga w nocy.Chłopak i dziewczyna leżeli na kocu.Ona wtulona w niego,a on gładzi jej piękne włosy.Wspaniałą chwilę przerwał dźwięk telefonu,oznaczało to,że ktoś dzwoni.Dziewczyna szybko się podniosła i pobiegła do auta.Zdążyła odebrać.
-Dobry wieczór-Odezwał się niski i zaspany głos-Rozmawiam z Panią Emilom Wenglocką?
-Dobry wieczór,tak a o co chodzi?-Zapytała nie pewnie
-Pani koleżanka miała wypadek i prosiła,aby Pani przyjechała-Odpowiedziała zmęczona kobieta.
-Dobrze zaraz będę.Proszę mi tylko podać adres-Kobieta podała dziewczynie adres szpitala w,którym leży jej koleżanka.Emila zakończyła rozmowę i odłożyła telefon na miejsce gdzie był pięć minut temu.Podeszła do Marco,który leżał i oczekiwał na dziewczynę.Objęła go od tyłu i chuchała mu w ucho.Chłopca obejmował na całym ciele dreszcze.
-Marco?-Szepnęła mu do ucha
-Mhm?
-Mógłbyś mnie zawieść do szpitala?-Zapytała,a chłopak obrócił się w stronę swojej dziewczyny ujął swoimi dużymi dłońmi jej policzki i spojrzał głęboko w jej paczadełka.
-Emila coś Cię boli?-Zapytał zmartwiony
-Nie...-Uśmiechnęła się do niego,a on założył na jej ustach subtelny pocałunek-Marco wszystko okej-Położyła ręce na jego szyi-Po prostu dzwonili,że moja koleżanka jest w szpitalu-Wyjaśniła mu
-No dobra wskakuj do auta-Cmoknął ją w policzek-Ale miało być tak pięknie..-Jego mina z uśmiechniętego chłopca zmieniła się na smutną.Dziewczyna to widziała i słyszała.Podeszła do blondyna,który stał przed autem.Dziewczyna oparła swe ręce na masce samochodu.Ich twarze dzieliły tylko parę centymetrów.Czuła jego oddech na swojej skórze.Czuła także ten piękny zapach jego perfum.Zapach przy,którym nie umiała się skupić ani myśleć.Nagle dziewczyna zapragnęła,żeby przestały ich dzielić nawet centymetry.Chłopak pomyślał o tym samym,bo jego usta znalazły się na jej ustach w tej samej sekundzie.Na początku całowali się delikatnie,lekko muskając się ustami.Jego ręce błądziły na tali dziewczyny i przyciągnął ją do siebie.Natomiast jej ręce owinęły się na jego karku,a palce wplotła w jego włosy.Z czasem ich wargi zaczęły,ze sobą współpracować,całowali się coraz namiętniej.Ona chciała,aby ten pocałunek trwał wiecznie ♥
Delikatnie przejechała językiem po jego wargach.Odpłacił się tym samym po czym wsunął język w jej rozchylone wargi.Nagle oderwali się do siebie.Oboje ciężko oddychali.On jednak jej nie puścił.Przytuliła się do niego i położyła głowę na jego ramieniu.Gładził jej jedną ręką po ślicznych prostych włosach,a drugą cały czas ją trzymał,jak by bał się,że ucieknie.Ale ona nie zamierzała tego...Chciała żyć chwilą i nie martwić się o problemach.Chciała być z nim tu i teraz ♥.Chciała go czuć,jego dotyk,jego oddech....
-Jedziemy?-Spojrzał na nią,a ona tylko mu przytaknęła głową.Razem odjechali i ruszyli w drogę szpitala.Kiedy chłopiec zaparkował auto na parkingu,wysiedli z auta i skierowali się do szpitala,a potem do recepcji.Recepcjonistka podała dziewczynie numer sali w której leży jej koleżanka.Stali już przed salą.Wzięła głęboki oddech i złapała za klamkę.Otworzyła drzwi i weszła do sali.Na łóżku leżała blada i obolała dziewczyna.Miała około 16-17 lat.Miała niebieskie oczy i bardzo ładne zadbane czarne włosy.Emila pierwszy raz widziała tą dziewczynę.Kiedy dziewczyna zorientowała się,że dziewczyna i chłopak stoją przy szpitalnym łóżku.
-Hej-Lekko się uśmiechnęła-Siadaj ja Ci wszystko wyjaśnię-Powiedziała dlatego,bo widziała reakcję dziewczyny.Ta posłusznie usiadła na krzesełku,chłopak pomyślał,że zostawi dziewczyny same,aby ta mogła wszystko wyjaśnić.
-No więc tak-Usiadła po turecku i zaczęła opowiadać od początku.
-Więc nazywam się Kamila-Złapała oddech-Miałam wczoraj wypadek,bo dowiedziałam się,że mój przyjaciel zmarł w pożarze.Byłam wczoraj odebrać jakąś rzecz co mi zostawił i tam był twój numer telefonu i coś zapisane.Nie umiałam powstrzymać łez.Ja byłam w nim zakochana.....
-Chwila,chwila czy ja dobrze rozumiem,że  ty znałaś Kamila?-Zapytała zdziwiona
-Tak...-Spuściła głowę i zaczęła żwawo (mocno) płakać.Emila wstała z krzesła i mocno przytuliła dziewczynę.
-Cichutko już nie płacz,bo ja zaraz też będę płakać-Głaskała ją po ślicznych włosach.-Kamila!On jest z nami i zawsze będzie-Szepnęła
-Możesz mnie zabrać z stąd?-Zapytała
-Już.Poczekaj idę się zapytać co się da zrobić-Powiedziała i wyszła z sali
Na korytarzu siedział zmęczony Marco.Oczy mu już się zamykały.
Dziewczyna usiadła koło niego.
-Marco jedziemy do domu?
-Tak!!!-Lekko się uśmiechnął
-To poczekaj idę się spytać czy można ją wypisać,nie chce tu zostać..
Dziewczyna podeszła do gabinetu lekarskiego i zapukała.Usłyszała 'Proszę' weszła i zobaczyła bardzo miłego doktora.
-Dzień dobry-Posłała mu ciepły uśmiech-Mam do pana prośbę.
-Dzień dobry-Odwzajemnił gest-Słucham?
-Czy można by już wypisać moją przyjaciółkę-Zrobiła maślane oczka
-Dobrze,proszę zabrać pacjentkę do domu i zaraz żeby się położyła.Ma dużo odpoczywać.-Odpowiedział jej,a ona wyszła i poszła do sali gdzie leży Kamila.
-Dobra,zbieraj się jedziemy do mnie.-Powiedziała i złapała za torbę koleżanki.Ta wysłuchała dziewczynę i wstała z łóżka i nałożyła na siebie swoją kurtkę.
Wyszli ze szpitala i skierowali się do auta,który chłopak zaparkował na parkingu.
Kamila usiadła z tyłu,a para z przodu.Było już trochę jasno,dziewczyna spojrzała na zegarek a tam 4.56.Byli bardzo zmęczeni.Marzyli tylko o jednym,aby się położyć do łóżka i pójść spać.
Dojechali do domu i wysiedli.Emila już niestety zasnęła w aucie i Marco musiał ją wziąć na ręce.Wyszedł z auta i skierował się do drzwi,aby otworzyć dom Kamili.Ta weszła i skierowała się do pokoju gościnnego.Usiadła wygodnie na kanapie i patrzyła w sufit.Chciała uronić łzy ale nie mogła jedna łza jej spadła na policzek.Chciała żeby Kamil żył i gadał.Teraz nie ma dla kogo żyć....
Chłopak zostawił dziewczynę w domu,pobiegną do auta gdzie jego dziewczyna smacznie spała.Otworzył drzwi auta i wyciągnął z niego jego dziewczynę.Wziął ją na ręce,podszedł do drzwi domu i otworzył je z trudnością.Nie zwracał uwagi na dziewczynę,która siedziała w salonie.Wszedł do pięknej sypialni i lekko położył dziewczynę na łóżku.Była taka bezbronna,piękna,lekko uśmiechnięta na pewno o czymś śni.Uśmiechnął się!To ona tak sprawia na niego że każdego dnia jest uśmiechnięty.Daje mu sens życia.Każda bramka,każdy pocałunek,przytulenie,uśmiechnięcie jest dla niej!Chłopak ściągnął dziewczynie wszystko tylko pozostawił koszulkę i przykrył ją cienką kołdrą.Wyszedł z sypialni i lekko zamknął drzwi aby nie obudzić swojej dziewczynę.Zszedł schodami na dół i dosiadł się do koleżanki Emilii.Ta już chyba nie widziała co robi.Usiadła na kolanach Marco i ujęła jego policzki swoimi rękami.Założyła subtelny i namiętny pocałunek.Chłopak nie oddał pocałunku,bo nie chciał zdradzać swojej.Kochał ją jak najmocniej.NIGDY by jej nie zdradził......
***************************************************************************************************************************************************************************************************************************************************
Hejka ;*
No to macie ten obiecany rozdział :D
Nie wiem czy się podoba.Mi nie :/
Szkoda,że nie wyszedł! ;(
A teraz nie związane z Borussią tylko Bayernem hahaa ;**
No więc tak..
Najpierw zdjęcia :D
  



Więc tak oni to są jacyś przybysze i teraz takie podsumowanie tego co te zdjęcia robią.
 1 .pierwszy taki znak był w brazylii Rio de Janeiro - miejsce mistrzostw świata 2. Napis na niebie ,, WINNERS TAKES EARTH '' oznacza zwycięzca bierze ziemie czyli zwycięzca jest jakby mistrzem świata 3. Ci goście byli na meczu Juventusu ( ponad połowa składu to włoscy reprezenatci kraju ), na meczu Bayernu ( ponad połowa składu to reprezentanci Niemiec) 4. Ci goście symbolizowali te mistrzostwa Podsumując było to coś jakby takie zaproszenie na mistrzostwa świata w brazylii Niemiec, Włoch , Anglii ( bo tam też byli ) i USA ( bo tam też byli ) tak ja sądzeNa dzisiaj już tyle dzięki ;**
Chcecie następny?!
Kolejny w sobotę ;***

Info

UWAGA!
Rozdział pojawi się we wtorek po popołudniu.
Dlaczego?
Laptop jest w czyszczeniu,dzisiaj go miała już go dostać  ale nie dali rady,więc będzie we wtorek.
Myślę,że nie będziecie nic mieli złe na mnie ;)
W rozdziale 11 zacznie się dziać co było związane z Kamilem więc do wtorku moi kochani <3
Monika ;*

Zwiastun

Hej ;D
Nudziło mi się więc zrobiłam zwiastun do następnych rozdziałów!!
Jak wam mówiłam już mam internet o wiele wiele lepszy :**
Pozdrawiam i myślę,że wam się będzie podobało.
PS.To mój pierwszy zwiastun więc wybaczcie jeśli coś jest źle...